zonsopgang onderweg

Minder Meer

Er zijn teveel mensen
Er zijn teveel woorden
Er zijn teveel sterren
Achter de maan

Er zijn teveel dagen
Die ik heb verslapen
Er is nog teveel
Wat ik niet heb gedaan

Ik heb teveel boeken
Die ik nog moet lezen
En ik denk nog teveel
Aan wat ik niet heb

Er is teveel vroeger
Wat ik moet vergeten
En ik heb met teveel vaak
Te weinig gezegd
En ik wil steeds meer
Steeds minder
Ik wil steeds minder
Minder meer

Er zijn teveel zinnen
Die ik nog wil zingen
Er zijn teveel landen
Waar ik niet ben geweest

Ik ben teveel binnen
Ik moet meer naar buiten
Teveel gedacht en
Te weinig geleefd

Ik heb teveel kaarten
Waarmee ik kan betalen
Ik heb teveel dingen
Waar ik weinig mee doe

Ik hoor teveel zinnen
Die zich blijven herhalen
Er zijn teveel beelden
Er is teveel onrecht

Er is teveel schoonheid
Die niemand meer ziet
Er is teveel oorlog
Te weinig verbeelding

Teveel van van alles
Te weinig van niets
Er is teveel leegte
Er zijn teveel zenders

Er zijn teveel egos
Het is niet gezond
Dezelfde gezichten
Dezelfde stront

En ik wil steeds meer
Steeds minder
Ik wil steeds minder
Minder meer

Er zijn teveel wegen
Die nergens naartoe gaan
Er zijn teveel mensen
Met teveel aan hun kop

Teveel beweging
Voor dat wat moet stilstaan
Teveel om te kiezen
En het houdt maar niet op

Ik zoek naar een eiland
Waar alles voorbijgaat
Een huis waar de tijd
Voor honderd jaar slaapt

Er is hier teveel
Wat mij niet kan boeien
Ik zoek naar een plek
Waar teveel niet bestaat

Tekst: Stef Bos
fotografie: Mirjam van den Berg

3 thoughts on “Steeds minder meer”

Comments are closed.