Al vanaf het moment dat ik kinderen heb gekregen, heb ik bij tijd en wijle een enorm trots gevoel.
Dat gevoel van trots is groter dan dat ik ooit voor een eigen prestatie heb ervaren.
Het begon al in de eerste prille baby fase, de eerste keer van buik naar rug of andersom rollen, de eerste keer kruipen, de eerste voetstappen, de eerste tandjes die ze kregen enzovoort. Wonderlijk want het zijn prestaties die wereldwijd iedere seconde wel ergens geleverd worden.
Toch is het anders bij je eigen kinderen, omdat het mijn kinderen zijn worden al die zaken bijzonder en noemenswaardig.
Nu mijn kinderen 11 en 12 zijn , heb ik al erg veel trotse momenten gehad.

Vandaag ben ik weer twee trotse avonden verder.

Dinsdagavond met de 4-daagse kwamen we door omstandigheden en miscommunicatie uiteindelijk terecht voor het hoofdpodium aan de Waalkade in Nijmegen.
Wipneus en Pim waren de hoofdact en hielden een vrouwen- mannen competitie als playback band.
Bij de mannen stak mijn zoon dapper zijn vinger op en voordat hij wist wat er gebeurde werd hij uit de menigte het podium opgesleurd. Daar stond mijn mannetje te stralen van oor tot oor.
Midden tussen de stoere mannen die lekker los gingen in het nummer werd hij een vertederende verschijning.
Het publiek beleefde dat kennelijk ook en toen hij door Wipneus (of was het Pim) naar voren werd gezet begon het publiek spontaan voor hem te juichen en te fluiten. Ik zag mijn zoon groeien van trots en het was prachtig.

Jesse and his rockets
Jesse and his rockets
Jesse en Wipneus
Jesse en Wipneus

Toen de mannen mede door de charme van Mijn Zoon wonnen kon de avond niet meer stuk.

Jesse superstar
Jesse superstar

Later op weg  naar de auto mijmerde Jesse nog lang na, en vol overtuiging zei hij:

Mama, dit was toch echt de mooiste avond van mijn leven, het is net iets leuker dan jarig zijn.

Gisteravond was het de beurt aan Maxime die eindelijk de groep8 musical uit mocht voeren.
Een nieuwe mijlpaal voor haar omdat ze als enige een solo mocht zingen.

Chaos groep 8
Chaos groep 8

Het was een erg leuke musical en dit keer was het aan Maxime om te stralen onder de schijnwerpers.
Ondanks dat ze dat wel vaker heeft gedaan was het deze keer anders omdat nu al haar vriendinnen van de afgelopen 8 jaar ook meespeelden en dat niet alleen, het is daarmee tevens een afscheid van diezelfde vriendinnen, onbewust voelt ze dat het hierna nooit meer hetzelfde zal zijn.


chaos-1

Aan beeldmateriaal zal ze later geen gebrek hebben (papa zat op rij1 met een dikke lenstoeter, mama op rij3 met een dikke telelens en tante zat er naast met dikke zoomlens), iedereen staat er op.
Haar neef met wie ze lief en leed deelde (hij verhuist over twee dagen naar Oisterwijk).
Haar vriendinnen van de afgelopen 8 jaar, de jongen waarop ze verliefd is, de leraren en de rest van de herinneringen.
Nog twee dagen en dan vliegen ze uit, allemaal op weg naar hun eigen levenspad waarvan hun basis gezamenlijk was.

Maxime
Maxime

Je zou er bijna melancholisch van worden, ware het niet dat het tevens een startsein is voor een nieuwe fase.
In ieder geval ben ik  super trots op mijn dochter die hiermee een mijlpaal afsloot en dat met enorme klasse deed.
En nu ga ik vol van trots even bijkomen op vakantie.

7 thoughts on “trots op kroost”

  1. Mooie momenten he? En inderdaad, op naar de volgende fase maar tot die tijd eerst een hele fijne vakantie!

  2. Heerlijk heerlijk! Weer Prachtige foto’s! Jij hebt gewoon twee supertalenten in je ‘bezit’! Geniet van jullie vakantie!!

  3. zoveel trotser dan ik ook ooit op mezelf ben geweest, wat herkenbaar. en wat een mooie momenten ook ff die je meegekregen hebt zeg =) super!

Comments are closed.