Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /customers/9/1/3/mevrouwmikmak.nl/httpd.www/wordpress/wp-content/themes/vilva/inc/custom-functions.php on line 512 Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /customers/9/1/3/mevrouwmikmak.nl/httpd.www/wordpress/wp-content/themes/vilva/inc/custom-functions.php on line 513 Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /customers/9/1/3/mevrouwmikmak.nl/httpd.www/wordpress/wp-content/themes/vilva/inc/custom-functions.php on line 514

Applaus voor mij!

Vanmorgen toen ik wakker werd en het journaal vanuit mijn bed bekeek, werd me duidelijk dat mijn afspraak in Nijmegen moet worden afgezegd, de treinen rijden niet, dus ik logischerwijze dan ook niet, in ieder geval niet naar Nijmegen.

Niet getreurt er staat genoeg op het programma, even snel douchen en de kinderen naar school brengen, vraag me niet waarom, maar dat lukte niet zoals het hoort, gevolg … de kinderen kwamen te laat op school, mijn zoontje ook nog eens zonder gymspullen. Nou ja… c’est la vie!

Snel naar huis, de honden hadden zich in de tussentijd prima vermaakt met een pak spritsen die blijkbaar binnen bereik stonden, maar ach … dan kunnen ze ook niet oud worden.

Snel naar boven, even mijn mail checken, ik wordt om half 10 gehaald door mijn vader, we gaan inkopen doen in Duitsland.
Eenmaal bij de computer zie ik dat mijn nieuwe photobucketaccount over zijn maandelijkse limiet heen is, dat is wel erg snel, even checken of er niemand plaatjes jat, maar nee, ik heb het deze keer allemaal zelf gedaan.
Het zal wel door de bezoekersaantallen komen die blijven stijgen, dus dat is positief en ik moet niet zeuren.
Logjes in het archief, want zo zonder plaatjes zien ze er niet uit.

Terwijl ik een nieuw plaatje zoek die zolang als W.I.E. kan dienen, belt mijn vader af, of het ook morgen kan. Natuurlijk een mens moet flexibel blijven en zo heb ik wat meer tijd om aan de website te werken. Positief dus.

Aangezien mijn applaus gifje veel te groot was voor W.I.E., en verkleinen op de een of andere manier niet wil lukken, bedenk ik dat een kleine flash het daar ook wel leuk zal doen.
Mijn vers verworven tijd tikt vrolijk verder.

Als hij klaar is zie ik dat W.I.E. het niet ziet zitten met mijn flash.

Kortom… het is nu half elf geweest, en wat is deze spelende vrouw er mee opgeschoten?

Juist! Helemaal niets.
Daarom dit plaatje even helemaal voor mij alleen.

Aanbevolen artikelen