Er kwam een vrouw bij de boekhandel

Ik ben geen boekenworm, in die zin zou ik eerder een internetworm zijn.
Maar zo heel af en toe waag ik mij aan een boek als ik onverwacht even internetmoe ben.
Hoewel ik sowieso niet echt voorop loop in de nieuwste en hipste trends, doe ik dat dus al helemaal niet met het lezen van boeken.
Daardoor kwam het misschien wel dat het even duurde dat ik ‘de weduwnaar’ gelezen heb.
Na het lezen van “er komt een vrouw bij de dokter”, was ik voor het eerst van mijn leven furieus na het dichtklappen van het verhaal.

Ondanks dat ik respect heb voor de schrijver, die mij in een supervaart zijn boek uit laat lezen en mij in ieder geval emotioneel weet te raken, was ik voornamelijk boos op Kluun en de hoofdpersoon. Aangezien dit boek autobiografisch mag heten, en iedereen zo jubelt over de liefde die de hoofdpersoon voor Carmen voelt, ben ik vooral geraakt door zijn hoge ‘slapjanus niveau’.
Mijn aversie ging zover dat ik niet bereid was het volgende boek ‘de weduwnaar’ te kopen.Ik wilde niet meewerken aan het succes van de beste Kluun. Dat een dusdanige levenshouding en het wereldkundig maken ervan zo veel geld en succes op kunnen brengen, is mij een doorn in het oog.

Ik leef in de overtuiging dat als je door iets wordt geraakt, dus ook in negatieve zin, dit iets zegt over jezelf en in die zin bleef ik interesse tonen voor het figuur Kluun. Ik had zelfs zijn weblog in mijn rss-feed staan. Niet dat ik ooit reageer, omdat ik ook daar mijn ergernis niet onder stoelen of banken zal kunnen steken. En de discussie die dat uit zal lokken zal hem wellicht alleen maar meer hits opleveren en zelfs die gun ik hem niet.
Laatst zag ik bij een vriendin “de weduwnaar’” in haar boekenkast staan.
Ik kon het niet laten haar te vragen of ik het mocht lenen.
Als iedereen jubelt wil ik wel weten waarom en of dat in mijn optiek terecht is.
Het boek is een paar weken onberoerd blijven liggen naast mijn bed.

Deze week heb ik het opgepakt en in 1 nacht uitgelezen.
Mijn aversie tegen de man is er niet door afgenomen, maar dat had ik ook niet verwacht.
Het heeft eerder bevestigd wat ik al eerder van de man vond en ook zijn openbaring aan het einde van het boek kan daar niets meer aan veranderen.
Het zal zijn leerproces wel zijn, maar dat het levens-geklungel van hem nog steeds zoveel lof oplevert is voor mij een raadsel.
Het laatste boek “help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt”, zal ik in ieder geval niet meer lezen en zijn rss-feed heb ik verwijderd. Ik wil niet eens meer weten wat de man bezielt of bezighoud. Waarover ik me dus wel verwonder is dat ik alleen maar positieve geluiden over de schrijver hoor of lees.
Ben ik dan werkelijk de enige die niet meer naar de boekhandel wil voor Kluun?


10 Responses to “Er kwam een vrouw bij de boekhandel”

  • swan Says:

    Dat heb ik nou met Matthijs van Nieuwkerk. De hele wereld dweept met die kerel, maar ik kan er geen vijf minuten naar kijken. Wat een ongelooflijk irritante vent is dat. Brrr. De Wereld Draait Door kijk ik dus echt helemaal nooit, alleen al door die kerel. Hij maakt het slechtste in me wakker en ik loop alleen maar te kankeren op hem als ik die suffe interviewtechnieken van hem zie. En dan durven ze ook nog te beweren dat hij de meest gewilde vrijgezel van het moment is? Ammehoela!

  • Mevrouw Mikmak Says:

    @Swan, ik wist niet dat Mathijs inmiddels alweer vrijgezel was, maar het verbaast me niets. Eigenlijk zouden zulke mannen gewoon vrijgezel moeten blijven en al helemaal niet aan voortplanting doen.

  • inge Says:

    ik logde ook ooit al eens dat kluun een sukkel was. maar! ‘help! ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt’ is dus wel het énige boek van ‘m dat echt.wel.leuk is!

  • Peer Says:

    Ik lees veel te weinig – althans wat boeken betreft.
    mijn matige lezersinteresse was uitgerekend door dit boek een beetje gewekt. Want ik ben immers.. de weduwnaar.
    Nu denk ik dat ik het maar laat.. is maar goed ook, want ik moet mijn eigen weduwnaarsboek schrijven..

  • Moniek Says:

    Heel herkenbaar jouw stukje! Vooral die slapjanus en het niet begrijpen van het gedweep. Ik ben niet verder gekomen dan die vrouw bij die dokter.
    Leestip voor jou -in de hoop dat je lezen wel af en toe leuk gaat vinden-: Stefan Brijs De engelenmaker. Hij is een Belg, dus dan zit het al gauw goed, qua leesvoer dan.

  • Mevrouw Mikmak Says:

    @Peer, geloof me zijn volwassen worden proces is in een ander stadium dan dat van jou.
    En dat boek, doen! Je merkt nu al dat er vrouwen mee dwepen, dat wordt kassa! x
    @Moniek, dank je voor de tip, ik zet hem zeker op mijn decemberwenslijst. ;-)

  • Madd Says:

    Precies de reden dat ik weiger zijn boeken te lezen.

  • meneer Walski en ik Says:

    Jongens, meisjes, het is een reclameman… oke bij voorbaat dubieus dus maar vooral ook van met de nodige korrels zout en opfluffingen… zoiets als Joran (oke, slecht voorbeeld ;-) ).

  • Ko van Dijk Says:

    Kluun is een marketeer. Het boek gaat over een vrouw die sterft aan borstkanker. Dat is een hot item waar veel vrouwen mee te maken (kunnen) krijgen. En natuurlijk denk je dan hoe reageren mijn geliefde en de achterblijvers? Kluun is de eerste man die daarover schrijft.

    Zo’n beetje heel schrijvend Nederland vond het bagger wat hij had gemaakt. Negatieve publiciteit werkt beter dan positieve berichtgeving. Kluun hoort in he rijtje “foute mannen” thuis. En kijk, vrouwen vallen voor foute mannen. Dat wil zeggen: ze zoeken naarstig naar dat kleine beetje fatsoen wat iedere foute man toch nog ergens moet hebben, al is het weggestopt.

    Kluun heeft in ieder geval een vermogen aan zijn boeken verdiend en Joop van Ende als manager!

  • alicefox Says:

    nou dan heben we hier ook weer dezlefde meniing , slapjanus nivo bah ! En al doe vrouwen maar gillen om me heen en ik snap echt niet wat ze er aan vinden! Zal wel aan mij liggen, maar blijk gelukkig niet de enige te zijn wat ik nb gedacht heb!

    groetels

Leave a Reply