groeten uit Italië
ik ben even weg.
Eerder schreef ik over het feit dat ik dit jaar keuzes heb moeten maken.
Dit jaar viel de keuze niet op vakantie, maar op praktische zaken.
Vriend R. waarmee het vorig jaar goed vertoeven was, nam er geen genoegen mee en bleef aandringen op ‘desnoods’ een weekje weg.
Afgelopen zondagmorgen verliep het telefoongesprek met hem, ongeveer zo:
Ieder jaar moet ik mijn kinderen een paar weken missen.
Doordat je gescheiden bent ontkom je nou eenmaal niet aan een aantal pijnlijke consequenties die je de rest van je leven zult blijven voelen.
Hoe ik dat ervaar is eigenlijk ieder jaar anders.
Hier klikken voor meer en groter
download voor desktop