Ik voel me soms naakt in een storm
en laat me waaien naar mijn nieuwe vorm.
De nieuwste fase is begonnen,
zo gewonnen, zo geronnen.

Ik heb verloren en ben compleet onderuit gegaan,
ben maar even blijven liggen in mijn emotie-orkaan.
Daarna mijn hoofd voorzichtig opgelicht,
het was door verdriet even gezwicht.

Maar langzaam ben ik opgestaan
heb mijn ogen weer wat verder open gedaan
en nu sta ik weer rechtop in de storm
klaar voor de volgende levensvorm.

ร‚ยฉ Mevrouw Mikmak

0 thoughts on “Naakt in de storm”

  1. ๐Ÿ˜€ is idd een mooi, en hoe ik mezelf ook betje voel af en toe laatste tijd ๐Ÿ™‚

    echt mooie

  2. รƒยltijd weer opstaan,… je moet wel Mevrouw MikMak
    Prachtig geschreven, en een Happy Valentine, groet RoyJava

  3. Heeeeeel erg mooi gemaakt! Er zit enorm veel gevoel in en dat maakt het gedicht helemaal fantastisch!